Zwichnięcie

Następstwem oraz powikłaniem zwichnięcia może być uszkodzenie mięsni, naczyń, nerwów, rdzenia kręgowego lub złamanie. Późniejszym powikłaniem mogą być pojawiające się przy wykonywaniu obszernych ruchów zwichnięcia nawrotowe, zespół Sudecka, przykurcze oraz zmienny zwyrodnieniowo-zniekształcające. W przypadku częstych zwichnięć nawrotowych lub nawykowych należy wykonać badanie rentgenowskie, ultrasonograficzne lub niekiedy rezonansem magnetycznym. Leczenie takich zwichnięć polega na operacyjnym odtworzeniu zniszczonych struktur torebkowo-więzadłowych.

Objawy:

• ostry ból,
• obrzęk,
• wzmożone ocieplenie w okolicy stawu,
• krwiak w stawie (wymagający usunięcia),
• przymusowe ustawienie kończyny,
• zniesienie ruchów czynnych i biernych w uszkodzonym stawie,
• często zniekształcenie obrysów stawu;

Leczenie:

• szybka konsultacja z lekarzem, nastawienie zwichniętego stawu oraz ewentualne usunięcie krwiaka,
• unieruchomienie wszystkich kości tworzących staw (2-8 tygodni),
• leczenie farmakologiczne (leki przeciwbólowe)
• ułożenie przeciwobrzękowe,
• po usunięciu unieruchomienia i konsultacji z lekarzem należy rozważyć możliwości leczenia fizykoterapeutycznego;

Zalecane formy fizykoterapii to: krioterapia, prądy diadynamiczne, magnetoterapia, okłady z fango, okłady borowinowe, ultrafonoforeza, ultradźwięki, laseroterapia, masaż wirowy oraz prądy Traeberta – szczególnie w przypadku wystąpienia bólu po nastawieniu zwichnięcia. Po ustąpieniu stanu ostrego bardzo wskazany jest także masaż. W okresie unieruchomienia stosujemy drenaż limfatyczny oraz delikatny masaż klasyczny części nieobjętych unieruchomieniem. Zalecany jest także masaż klasyczny kończyny symetrycznej (zdrowej). Po zdjęciu unieruchomienia kontynuujemy zarówno drenaż limfatyczny jak i delikatny masaż klasyczny oraz wzbogacamy je o masaż segmetarny, masaż okostnej oraz masaż podwodny. Masaż klasyczny początkowo powinien być wykonywany bardzo delikatnie i powinien opierać się głownie na technice głaskania oraz rozcierania. Następnie można wprowadzić bardziej intensywne techniki, jednakże masaż w dalszym ciągu powinien mieć charakter rozluźniający. Dopiero po uzyskaniu pełnego zakresu ruchu w uszkodzonym stawie można przejść do wzmocnienia siły mięśniowej. Bardzo pomocny w jej uzyskaniu jest masaż izometryczny.

Oprócz zastosowania masażu mięśnie należy wzmacniać poprzez stosowanie kinezyterapii. Początkowo należy wykonywać ćwiczenia izometryczne w obrębie mięśni uszkodzonego stawu, następnie ćwiczenia czynne w odciążeniu oraz ćwiczenia czynne wolne. Końcowym etapem kinezyterapii powinno być zastosowanie ćwiczeń oporowych.

Ocena:

0.00

Oddanych głosów: 0

Powrót  |  Do góry  |  Poleć znajomemu