Szukaj:
szukaj
Masaże.pl: Start Baza Wiedzy
Baza Wiedzy
Tagi:

Zmiany zwyrodnieniowo-wytwórcze stawów

Zmiany zwyrodnieniowo-wytwórcze stawów (Choroba zwyrodnieniowa stawów) W miarę rozwoju procesu zwyrodnieniowego dochodzi do zużycia w obrębie stawów, co prowadzi do ograniczenia ich ruchomości.

Choroba rozpoczyna się w obrębie chrząstek stawowych, które tracąc swoją elastyczność, ulegają zanikowi oraz stają się bardziej podatne na urazy. Zmiany zwyrodnieniowe najczęściej atakują stawy kręgosłupa, stawy kończyny górnej (najczęściej palce), stawy biodrowe oraz kolanowe. We współczesnym świecie choroba ta dotyczy coraz większej części społeczeństwa i atakuje w równej mierze mężczyzn i kobiet.

Choroba zwyrodnieniowa stawów w dużej mierze spowodowana jest:

  • uszkodzeniami mechanicznymi,
  • toksycznymi zmianami odczynowymi,
  • czynnikami naprawczymi,
  • zamianami wynikającymi ze starzenia się.

Objawy:

Bardzo charakterystycznym objawem, szczególnie w początkowym okresie jest ból, który pojawia się przy rozpoczęciu ruchu. Czasem ból może być spowodowany przez nadmierne napięcie mięśni lub bolesny przyczep ścięgna. Często też, szczególnie w obrąbie kręgosłupa spotykany jest ból promieniujący na obwód, spowodowany naciskiem osteofitu lub fragmentu krążka międzykręgowego na korzeń nerwowy. Typowym objawem jest także uczucie sztywności w obrębie stawów, w szczególności po okresie dłuższej pozycji statycznej. Jednakże nigdy nie dochodzi do całkowitego zesztywnienia stawu.

W miarę postępu choroby mięśnie szkieletowe szybciej ulegają zmęczeniu, gdyż coraz więcej siły należy włożyć w utrzymanie stawu w odpowiednim położeniu. W zaawansowanym stadium choroby ból zaczyna mieć charakter stały.

Leczenie

Celem leczenia jest opóźnienie postępu zmian zwyrodnieniowych, złagodzenie bólu, zmniejszenie napięcia mięśniowego, rozluźnienie tkanek okołostawowych oraz poprawa krążenia w obszarze chorobowym. Bardzo ważną rolę w leczeniu tego schorzenia odgrywa zdrowy tryb życia, właściwa dieta oraz umiejętne dawkowanie wysiłku fizycznego. Zasady stosowania ruchu w leczeniu choroby zwyrodnieniowej są ściśle uzależnione od obrazu klinicznego i powinien ustalać je wykwalifikowany fizjoterapeuta. Najczęściej stosuje się ćwiczenia ogólnousprawniające, ćwiczenia oddechowe oraz ćwiczenia wzmacniające odpowiednie grupy mięśniowe. Leczenie choroby zwyrodnieniowej stawów wspomagane jest leczeniem farmakologicznym, które łagodzi głównie dolegliwości bólowe. Stosowane są między innymi niesteroidowe leki przeciwreumatyczne oraz przeciwbólowe. Ponadto w celu uśmierzenia bólu oraz rozluźnienia mięśni stosuje się zabiegi fizykoterapeutyczne. Należą do nich:

  • okłady i zawijania z parafiny (po których można wykonywać kinezyterapię oraz masaż), okłady borowinowe,
  • sauna,
  • promieniowanie podczerwone,
  • promieniowanie nadfioletowe,
  • jontoforeza,
  • zabiegi z zastosowaniem prądu galwanicznego, prądów interferencyjnych, izodynamicznych, diadynamicznych, Traberta, kotsa oraz TENS,
  • diatermia krótkofalowa,
  • magnetoterapia,
  • laseroterapia,
  • ultradźwięki,
  • krioterapia,
  • hydroterapia w postaci: masażu podwodnego, biczów szkockich, kąpieli solankowych, radonowych oraz siarczkowo-siarkowodorowych.

Szczególnym rodzajem zabiegu, szeroko wykorzystywanym w leczeniu zmian zwyrodnieniowych, jest masaż. Najczęściej stosowany jest masaż klasyczny. W czasie pierwszych sesji masażu, zabieg powinien być wykonywany delikatnie, aby nie dopuścić do zaostrzenia objawów choroby. Następnie w miarę upływu leczenia stosujemy coraz mocniejsze techniki zwiększając jednocześnie intensywność zabiegu. Masażowi poddawane są tkanki powyżej i poniżej zajętych chorobowo obszarów oraz sam staw. Oprócz klasycznego opracowania zwyrodniałego obszaru stosuje się także masaż segmentarny. W przypadku powstawania obrzęku pomocne będzie wykonanie drenażu limfatycznego całej kończyny, natomiast przy wystąpieniu odczynu zapalnego masaż należy ograniczyć do miejsc pod i nad stawem. Konsekwencją zaistnienia zmian zwyrodnieniowych bardzo często jest wystąpienie zaniku mięśniowego. Dlatego też po opracowaniu klasycznym danej okolicy stosuje się także masaż izometryczny. W przypadku, gdy choroba jest w stanie zaawansowanym należy po masażu klasycznym zastosować techniki terapii manualnej (trakcje lub mobilizacje).

Ocena: 0.00 Oddanych głosów: 0 Powrót  |  Do góry  |  Poleć znajomemu
Autor: ~Leszek . Opublikowano: 2009-09-11 05:20:52

Proszę opisać procesy tworzenia sie zmian, bazując na na zjawisku piezoelektrycznym w obrębie tkanek miękkich jak i łancuchy bimechaniczne przyczyniajace się do w/w zjawiska co pozwoli czytelnikom klarowne podejście terapeutyczne.

Autor: ~Smiechu warte . Opublikowano: 2009-09-19 00:26:20

Proszę opisać procesy tworzenia sie zmian, bazując na na zjawisku piezoelektrycznym w obrębie tkanek miękkich jak i łancuchy bimechaniczne przyczyniajace się do w/w zjawiska co pozwoli czytelnikom klarowne podejście terapeutyczne.
Człowieku, albo nie rozumiesz tego co piszesz - albo jesteś idiotą?

 

Wybierz stronę:
Polska mapa masażu:
 
Województwo
Newsletter Poznaj korzyści
 
 
Waszym zdaniem...:

Czego poszukujesz w portalu www.masaze.pl?

Loading...

 

 

Najnowsze na forum Wejdź na forum
Re: Zrelaksuj siÄ? z KhushimatÄ?
Dodano: 2012-02-07 22:17:08. Napisał: ~suzanelyk
Re: Masaż na krześle kurs szkoleniowy masazu
Dodano: 2012-02-07 10:46:08. Napisał: ~kurs masaz tajski
Re: Zabierz mnie tam..
Dodano: 2012-02-06 23:27:24. Napisał: ~UZiPgmtFpnbb
kurs masazu na krzesle warszawa krakow poznan szczecin wroclaw gdansk
Dodano: 2012-02-02 17:24:17. Napisał: massagewarsaw
Najpopularniejsze tagi
Najczęściej poszukiwane
Realizacja: Hotel Network & Grupa Core
Copyright (C) Masaże.pl 2006 - 2008. Wszystkie prawa zastrzeżone.
Masaze.pl on Facebook