Zesztywniające zapalenie stawów kręgosłup

ZZSK występuje 2-3 razy częściej u mężczyzn niż u kobiet i atakuje głownie w wieku młodym i średnim.

Objawy:

• bóle odcinka krzyżowego, a następnie lędźwiowego kręgosłupa,
• ograniczenie ruchomości w poszczególnych odcinkach kręgosłupa,
• uczucie sztywności przy wykonywanych ruchach,
• osłabienie ogólne,
• szybkie męczenie się,
• brak apetytu i w związku z tym spadek wagi,
• stany podgorączkowe;

Zmiany chorobowe początkowo atakują najczęściej obustronnie stawy krzyżowo-biodrowe, a w miarę postępu choroby może dojść do całkowitego zarośnięcia szpary stawowej. Następnie atakowane są drobne stawy kręgosłupa, stawy żebrowo-kręgowe odcinka piersiowego oraz odcinek szyjny kręgosłupa. W przebiegu tej choroby stawy kończyn górnych i dolnych najczęściej pozostają wolne.

Leczenie

W przebiegu choroby występują okresy zaostrzeń i remisji. W okresie zaostrzeń leczenie ma na celu wywołanie efektu przeciwbólowego. Dlatego też stosuje leczenie farmakologiczne i niektóre z zabiegów fizykoterapii. Należą do nich:

• okłady z termoforu lub poduszki elektryczne (łagodne ciepło),
• zabiegi z wykorzystaniem lampy sollux,
• zabiegi z wykorzystaniem prądów: diadynamicznych, interferencyjnych, izodynamicznych,
• jonoforeza
• diatermia krótkofalowa
• terapuls
• laseroterapia;

W okresach remisji, po cofnięciu się objawów zapalnych leczenie skupia się głownie na rozluźnieniu mięśni okołostawowych, poprawie ukrwienia w obszarach zmienionych chorobowo, poprawie ruchomości zajętych stawów oraz w dalszym ciągu na uzyskaniu efektu przeciwbólowego.

W okresach remisji fizykoterapia zostaje wzbogacona o zabiegi:

• z wykorzystaniem promieniowania nadfioletowego,
• galwanizacji, TENS,
• ultradźwięki,
• kąpiele solankowe, siarczkowo-siarczkowodorowe, radonowe,
• sauny
• z wykorzystaniem masażu podwodnego oraz wibracyjnego.

Często także, stosuje się okłady z fango oraz okłady z borowiny. Wszystkie rodzaje zabiegów oraz ich parametry powinny być wykonywane pod ścisłą kontrolą lekarza. Bardzo ważnym elementem w leczeniu zysk jest kinezyterapia. Ma ona na celu utrzymanie jak najdłużej fizjologicznej ruchomości kręgosłupa, wyrabianie prawidłowych mechanizmów kompensacyjnych oraz wzmocnienie mięśni w obrębie prostowników grzbietu i stawów biodrowych.

Leczenie ruchem zostaje wprowadzone dopiero w okresie remisji i powinno ono obejmować:

• ćwiczenia ogólnousprawniające w postaci gimnastyki porannej,
• ćwiczenia oddechowe,
• ćwiczenia redresyjne,
• ćwiczenia w wodzie.

Ponadto zaleca się pacjentowi prowadzenie aktywnego stylu życia, bogatego w piesze wycieczki oraz pływanie. Chory powinien także spać na twardym podłożu i jak najczęściej przyjmować pozycję na brzuchu. Kolejnym elementem leczenia zzsk jest masaż. Jest on stosowany w okresach remisji, jednakże jego dawkowanie uzależnione jest od stopnia nasilenia zmian, a jego wykonanie powinno być skonsultowane z lekarzem prowadzącym. Początkowo, we wczesnym okresie choroby stosowany jest głównie masaż klasyczny. Jego stosowanie zaczynamy od masażu od, pośladków, stawów biodrowych oraz odcinka lędźwiowo-krzyżowego kręgosłupa. W czasie kolejnych zabiegów masaż zostaje wzbogacony o masaż klatki piersiowej, grzbietu, a także stawów ramiennych oraz karku. Ponadto warto także zastosować masaż segmentarny grzbietu, klatki piersiowej oraz miednicy oraz masaż okostnej. W przypadku zaawansowanych zmian chorobowych, w celu utrzymania ogólnego stanu zdrowia pacjenta w dobrej kondycji można dołączyć masaż klasyczny kończyn dolnych. Dodatkową formą masażu jest masaż kamieniami.

Ocena:

0.00

Oddanych głosów: 0

Powrót  |  Do góry  |  Poleć znajomemu